จะมีคัยซักคลมะ มาเข้าจัยความรุ้สึกของกุตอนนี้ แม้แต่เพื่อนที่กุรั๊กมากกก ก้ยังทำกันได้ หักหลังกัลซ้ำแร้วซ้ำเล่า นี่หรอ ? ที่เค๊าเรียกว่าเพื่อน เวลากุเจ๊บปวด ร้องไห้
ก้มั่ยเหนมีคัยซักคลมายุข้าง ๆ กัลเรย (กุละซึ้งจิง ๆ )

ต่อจากวันนี้เปนต้นไป พวกมึงมั่ยใช่เพื่อนกุ เจอหน้ากัลก้อย่าได้ทักกัลอีกเรย ปล่อยหั้ยความทรงจำทั้งดีแระเลว
ยุกับกุคลเดวก้พอ

กุคงจะลืมเรื่องราวทั้งหมดมั่ยได้ แต่กุก้เชื่อว่าต่อจากนี้
กุจะมั่ยมีเพื่อนเลว ๆ อย่างพวกมึงอีกแร้ว เพราะการที่เชื่อ
คลง่ายเกินไป ก้ทำหั้ยกุได้เรียนรุ้อารัย ๆ หลายอย่างเรยทีเดว (มันจบแร้ว)

กุก้มั่ยรุน๊ ว่าที่มึงกำลังทำยุนี่ มันหมายความว่างัย ? กุนึกมั่ยถึงงัยว่าคลที่กุคิดว่าเปนเพื่อนคลสุดท้ายที่กุเหลือยุ จะทำกับกุได้ (จิตจัยมึงทำด้วยรัยวะ ?)

เจ๊บตัวอ่ะ แป๊บเดวก้หาย แต่เจ๊บจัยนี่สิ มันต้องใช้เวลานานเหมือนกัล กว่าจะลืมเรื่องเลว ๆ ที่ผ่านมาได้ T^T

ทั้งนินทาลับหลัง ดูถูกสารพัด นี่น่ะหรอ ที่เค๊าเรียกว่าคล
ตั้งแต่กุมีเพื่อนมาเนี๊ยะ ก้มั่ยเคยมีเพื่อนคนไหนกล้าทำกะกุแบบนี้หรอก(สัสๆ)

พวกมึงจำเอาไว้น๊ ว่าครั้งหนึ่งมึงเคยทำอารัยกะกุเอาไว้ ขอหั้ยวันนึงมึงได้เจอกับตัวเองบ้าง ขอหั้ยพวกมึงเจ๊บปวดกว่ากุอีกร้อยเท่าพันเท่า

กุจะมั่ยเผาเพื่อนหรอก มึงจะเลวชาติแค่ไหนก้เรื่องของมึง
แต่จำไว้ว่าคลอย่างกุมั่ยจำเปนต้องพูดเอาดีเข้าตัว เอาชั่วหั้ยคลอื่น พ่อแม่กุมั่ยเคยสอนมาแบบนั้น --*

เพื่อนสารเลว ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ !!!!!!!!!!!!!!!!!